Historia Malina

Pierwsze wzmianki o wsi Mehlen pochodzą z 1414 i 1418 roku. Nazwa niemiecka Mehlen jest zniekształconym zapisem fonetycznym pierwotnej nazwy polskiej, wywodzącej się od wyrazu maliny.

Wykaz znanych ze źródeł właścicieli wsi i dóbr:

1439 r – Heinz Benewiz
1503 r – Wilhelm Masche
po 1503 r – Heinrich Birken von Nassidel, syn siostry Wilhelma Masche’a, odziedziczył majątek po śmierci wuja i jego żony
1873 r – Engel
1617 r – David von Borschnitz
1641 r – George Friedrich von Hocke
1664 r – Ernst Friedrich von Hock
1714 r – George Friedrich von Gaffron
1715 r – Maximillian Ferdinand von Gaffron
1743 r -von Gaffron poł. XVIII w – von Gaveroon
1753 r – generał – porucznik von Schulse
1785 r – Christoph Johann von Schulse, syn
1830 r – von Schulse
1845-1873 r – von Löbbecke
1891 r – Edmund von Löbbecke por. w stanie spoczynku
1912 r.- Fritz von Löbbecke z Wiszni Małej (Wiese)
1937 r.- Asta von Wiedebach – Rostitz, z domu Löbbecke;

HISTORIA WSI I DÓBR

1414 ,1418 r. – Najstarsze znane wzmianki o miejscowości
1785 r – w Malinie wymienia się nowy, pański dom mieszkalny
1912, 1937 r. w Malinie znajduje się majątek rycerski, do którego należy folwark Riesenthal i posiadłość wiejska o powierzchni 15 ha. Posiadłość była wydzierżawiona osadnikom.

Wieś położona jest na wschód od Ligoty Pięknej, i Kryniczna. Wieś wielodrożna. Zachował się jej zasadniczy układ, ale niektóre jego elementy zostały zdegradowane.
We wsi znajduje się dawny majątek: pałac i park. Park założony w II poł. XIX w., noszący miano parku krajobrazowego wpisany jest do rejestru zabytków pod nr, 454/W decyzją z dnia 29.XI. 1980 r.
W północnej części parku znajdują się ruiny zabytkowego pałacu z końca XIX w. Przestrzenne zagospodarowanie folwarku zmieniło się: przez majdan przebiega droga, a otaczające go budynki podzielono na posesje i wydzielono je płotami.
Likwidacji uległy dwa mniejsze dziedzińce, przylegające do północnej części majdanu głównego. Przez ostatnie 20 lat powstało tu wiele nowych willi.
Od północy do wsi przylega duży kompleks leśny zwany Lasem Malińskim. Przez jego środek przebiega granica gmin Wisznia Mała i Długołęka. Las rozciąga się pomiędzy Wisznią Małą, Pierwoszowem, Ligotą Piękną i Malinem. W gminie Długołęka sięga aż do Siedlca.
W miejscowości jest pięć stanowisk archeologicznych. Jedno z nich to ślad osadnictwa z okresu neolitu.
Bliskość kompleksu leśnego, duża ilość zadbanych, estetycznie wykończonych domków jednorodzinnych z pięknie zagospodarowanymi ogrodami to atuty, które co roku przyciągają do Malina nowych mieszkańców.